Friday, 28 September 2007

Ο χορός των αποχρώσεων

Η ζωή των άλλων

Στίχοι: Οδυσσέας Ιωάννου Μουσική: Θάνος Μικρούτσικος Πρώτη εκτέλεση: Β.Παπακωνσταντίνου

Οι τοίχοι γέμισαν αλμύρα τα κλάματά σου είναι παντού κάτι σου είπα για τη μοίρα και μου 'πες η ζωή είναι αλλού Σε παίρνει πάλι η θάλασσα των δυνατών σινιάλων κι εγώ σου λέω πως αλλού είναι η ζωή των άλλων Παλι μιλάς για ξένους τόπους λες κι έχεις κι άλλη μια ζωή πάλι χαμένη μες στους τρόπους να γίνονται όλα απ'την αρχή Τα φώτα μη σε κλέβουνε των πλοίων των μεγάλων αυτή για μας είναι η ζωή, η άλλη είναι των άλλων

Το τραγούδι αυτό το άκουσα μια φορά. έκτοτε δεν μπορώ να το βρώ να το κατεβάσω. "Οι τοίχοι γέμισαν αλμύρα..." μου άρεσε αυτό και κάποιες φορές δεν τόχουμε νοιώσει? .... Έχω μια αδυναμία έκφρασης με λέξεις τελευταία. λίγο σαν νάχω βρεθεί με μια έκπληξη μπροστά μου και να μην ξέρω να την χειριστώ. σε όλα όμως. και ακριβώς επειδή την ζωή μου και ό,τι την απαρτίζει ή λαχταρώ το βλέπω σαν χρώμα, συνειδητοποιώ οτι τίποτα δεν είναι μονόχρωμο. τα όμορφα έχουν και σκούρα μαύρα μέσα. είναι οι περασμένες πληγές που σηκώνουν την χαρά πιο πάνω. και τα δύσκολα όλο και κάποια λάμψη πολύχρωμη θα έχουν. ξέρεις τι είναι? είναι η παλιά ανέμελη ευτυχία πριν. ή και η επόμενη που καραδοκεί μες τα δάκρυα..υπάρχει σκιά χωρίς φως...? σου λέω, τίποτα δεν έχει μόνο ένα χρώμα. Και μέσα μου τώρα...εκατοντάδες χρώματα χορεύουν και ανταλλάσουν ζευγάρια. η θλίψη με την απώλεια, η χαρά με την έκπληξη, το κενό με την μοναξιά...ατέλειωτη η λίστα. μα η ορχήστρα συνεχίζει να παίζει. κάποτε χαρούμενα, και άλλοτε όχι. και πολλές μελωδίες ενδιάμεσες...αυτές που δεν μπορείς να προσδιορίσεις. Αλλά επειδή την βλέπω την δουλειά: έτσι θα με πάει, λέω να κάτσω αναπαυτικά και να την ακούσω...έχω γίνει σαν τις εγκύους! το μυαλό μου σούπα και μια ευσυγκινησία απίστευτη! δακρύζω και μπορώ να κλαίω με το πιο μικρό πράγμα. σαν οι χορδές να είναι όλες τσίτα. ακόμη κι αυτό με "διασκεδάζει". δεν είχα ποτέ εύκολο το κλάμμα. τώρα? λυτρωτικό. και τελικά γλυκό...γιατί εκεί που πέφτω, κάτι όμορφο θα δω και το χαμόγελο δεν το γλυτώνω! είναι η μαγκιά του να έχεις παιδιά. δεν μπορείς να μην κολυμπάς στην ευτυχία no matter what. γιατί μόλις δεις το χαμόγελο τους, μόλις σου κάνουν ένα χορευτικό ή σου πουν σ'αγαπώ πολύ, όλα τα άλλα διαλύονται μαγικά... Ευχαριστώ που μου μαθαίνετε πόσο αντέχω κοριτσάκια μου! p.s. είδες που το είπα μόνη μου...σούπα το μυαλό! διαβάζεται καν?

23 comments:

ΦΥΡΔΗΝ-ΜΙΓΔΗΝ said...

Η κατακλείδα σου είναι ΟΛΑ τα λεφτά!
Να τις καμαρώνεις!
Γιατί μέσα από ενα τους χαμόγελο διώχνουμε κάθε δυσοίωνη σκέψη;
Δεν είναι μεγαλείο;

Τη λύπη ή την ευτυχία
δε μπορώ να χρωματίσω..
όλα τα χρώματα αγαπώ
και κάποιο θ' αδικήσω...

Φιλί και Γλαρένιες αγκαλιές

maya said...

γλαρένια μου
θα ήμουν ΑΧΑΡΙΣΤΗ αν έγραφα μόνο τα δύσκολα. ε, ξύδι! υπάρχουν και αυτά τα μαγικά ανθρωπάκια που είναι ουράνιο τόξο. γίνεται να μην υποκλίνεσαι στο θαύμα αυτό?!!!

και γω τ'αγαπώ όλα . απ'τις πιο δύσκολες ερωτήσεις που μου κάνουν είναι το : "ποιό είναι το αγαπημένο σου χρώμα?"
...

φιλιά αλμυρά και γλυκά μαζί
καλό απόγευμα φιλενάδα
χχχ

Βίκυ said...

Σπογγίζεις το δάκρυ μου σήμερα κι ας επιμένω να σε διαβάζω βουρκωμένα, είναι που μου θυμίζεις αποχρώσεις άπειρες ζωής ακούραστης, είναι που πέρα από όλα και ανάμεσα υπάρχει πάντα κάτι ωραίο να αγκαλιάσεις και μαζί του να κλεφτείς σε μια απλή ευτυχία, είναι που με βάζεις να κοιτώ μάτια παιδικά και καμώματα, είναι που σήμερα ξεχάστηκα και πήρες πινέλο, με χρωμάτησες τελείως και το κατευχαριστήθηκα και για αυτό σε φιλώ... Αγκαλιά!

maya said...

βίκυ μου!
καμιά φορά και άθελα μας μαλακώνουμε και μας σκάει το χαμόγελο,είδες? χαίρομαι που μ'άφησες να σε χρωματίσω λίγο. ΣΤΙΓΜΕΣ ΕΥΤΥΧΙΑΣ. αυτό είναι. εισπνέουμε και αντέχουμε. και τα μάτια αν βουρκώνουν, το χαμόγελο χωράει...
καλή σου μέρα πολύχρωμη καλή μου βίκυ
χχχ

katerina.. said...

με το αλκοολ να προσπαθει να φυγει απο το αιμα μου απο χτες το βραδυ,σε διαβαζω και κλεβω την εικονα με τα χαμογελα για λιγο,για μια καλημερα..καλημερα..

Talisker said...

Θα σου πω αυτο που μου ειπε η Ελενα.."οταν θες κατι ζητα το απο αυτους που σ' αγαπουν.."
ειμαι στα δικα μου αλλα ειμαι εδω γυρω..με ξεραμενα τα λαδοπαστελ..

σε φιλω..

http://www.esnips.com/doc/786256a0-d0ad-4c9c-993e-c4166ddd2589/ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ-ΒΑΣΙΛΗΣ---Η-ΖΩΗ-ΤΩΝ-ΑΛΛΩΝ

Αλεξάνδρα said...

Καλά που υπάρχουν τα μικρά μας και μας σώζουν με φιλί της ζωής...

Καλά που υπάρχει το φως και ξεχνάμε τις σκιές...

Καλά που υπάρχουν τα χρώματα που τονίζονται πάνω στο μαύρο ...

φιλιά πολλά

maya said...

κατερίνα μου
ξέρεις με τι φεύγει το κεφάλι απο το αλκοόλ? με μπύρα. αλήθεια. δουλεύει!

και γω βγήκα σερί μέχρι χτες και σήμερα θα μείνω να ηρεμήσω, να κάνω βόλτες στα μέρη των αγαπημένων, να σκεφτώ, να κοιμηθώ νωρίς.

σε φιλώ και σου στέλνω και το δικό μου χαμόγελο. να περάσεις ακόμη καλύτερα αποψε!

χχχ

maya said...

ταλισκεράκι μου
το λινκ για το e-snips με έβγαλε σε σφάλμα. κάτι μούγραψες λάθος...
σε νοιώθω κάπου γύρω, το ξέρω οτι λίγο τριγυρνάς, ελπίζω το φευγιό να σου κάνει καλό. ξεραμένα παστέλ ε?
πώς θάθελα να μπορούσα να σου δώσω απ'τα δικά μου. να κάτσουμε με ένα ωραίο ποτάκι και μουσική και να μουντζουρώνουμε τα ζόρια μας...

φιλί
με χρώματα που θυμίζουν, ζεσταίνουν, μαλακώνουν
και σε φωτίζουν.

ταλισκεράκι μου!

χχχ

εδώ είμαι. ε? ΕΔΩ.

Talisker said...

μμμ..πως γινεται;
σε μενα το εκανα αντιγραφη και λειτουργει..οπως και να χει πανε στη σελιδα και βαλε τον τιτλο, θα το βρεις αμεσως...

εχεις μπλε κοβαλτιου ..??δωσε !!

φιλι!

diastimata said...

Τι θα ΄λεγες ν αρχίσεις να ζωγραφίζεις; Έχουμε ανάγκη κι εμείς από χρώμα. Δώσε λίγο...

Anonymous said...

Μπλε κοβαλτίου?? με ελάχιστο άσπρο... θέλω κι εγώ...

Κάνε λιγουλάκι υπομονή. Θα στο στείλω με mail από το σπίτι το τραγούδι.

Φιλια καρδούλα μου...
Η προσφάτως ανώνυμη :)

artou said...

"Οι τοίχοι γέμισαν αλμύρα..."
αυτό μου έμεινε εμένα και είναι μια γλυκειά αίσθηση την οποία έχω και εγω αυτό το καιρό.

Δεν σουκρυβω οτι ζηλεύω τα πιο πολλά από αυτά που γράφεις δεν τα νιώθω αν και πολύ θα ήθελα.


φιλί καλξσπέρας και καλό μηνα πια

maya said...

...φεύγω για μπαλέτο κόρης
επιστρέφω και αργότερα θα απαντήσω
με την ησυχία μου
φιλιά
Κ Α Λ Ο Μ Η Ν Α !!!

ΥΓ.ΧΆΡΗΚΑ ΜΕ ΌΠΟΙΟΝ ΒΡΉΚΑ ΕΔΏ! ΧΧΧ

Βίκυ said...

Καλό μήνα!
Όλα καλύτερα για όλους!
Φιλάκια!

maya said...

αλεξάνδρα μου!

παλι καλά!

για τα μικράκια
για το γέλιο που μας ξεφεύγει
για το χρώμα που μας φωτίζει
για τους φίλους που έχουμε

πάλι καλά!

φιλιά αισιοδοξίας
ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ
ο οκτώβριος είναι ο μήνας που αγαπώ
γεννήθηκα κάπου εδώ σε λίγο
κόβει το φθινόπωρο σε φέτες νόστιμες

ωραία θάναι, λέω...
χχχχχχχχχ

maya said...

διαστήματάκια μου
έχεις δίκιο! πολύ ανάγκη τόχουμε! σου υπόσχομαι το επόμενο ποστ νάχει κάτι απο πινελιές μου. για σένα λίγο πιο πολύ απο τους άλλους γιατί το χρειάζεσαι. ελπίζω να σε χαιδέψει λίγο το χρώμα μου...
σε φιλώ καλέ μου
χχχ

maya said...

ανώνυμη φιλενάδα
αν μου κάνεις τέτοιο δώρο...τι να πω? θα είναι σαν χριστούγεννα. το αγάπησα πολύ το τραγούδι. μακάρι να μπορέσεις! φιλί λουσμένο στο μπλέ που σ'αρέσει και η αγκαλιά κάτασπρη σαν το φως που πέφτει στην θάλασσα.

χαμογελώ!
χχχχχχχχχχχχχχχχ

maya said...

αρτού!
το ίδιο μου μένει και μένα. η αλμύρα στους τοίχους. δυνατός στίχος. έντονη αίσθηση.
κάποια νοιώθουμε
και άλλα ελπίζουμε να μπορούμε,
να μας έρθουν,
να τα φτάσουμε.

είναι λεπτή η γραμμή του έχω και του θέλω στην μάχη για το χαμόγελο. αλλά το κεφάλι είναι πιο όμορφο όταν κοιτάει ψηλά.
και μπήκε ο οκτώβριος
τον αγαπώ πολύ
έτσι έφτασα νάμαι εδώ
καλό πράγμα το θεωρώ
αισιοδοξα μπήκε ο μήνας
καλά να περνάμε,όσο.

σε φιλώ
μ'αρέσει που χαμογελάς στον χειμώνα που έρχεται...

χχχ

maya said...

βίκυ μου
χαρούμενη μου ακούγεσαι
ΟΛΑ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥς
όμορφη ευχή
παιδική
μαγική
δυνατή

θα πιάσει νομίζω!
είδες αισιοδοξία?

φιλιά πολύχρωμα
χχχ

maya said...

ταλισκεράκι μου
4 φορές το έχω αντογράψει και δεν. κάθε φορά μου λέει broken link. σαν κάτι να λείπει απο την διευθυνση...
πολύ μου τη σπάει!

ευκαιρία να σου γράψω
καλό βράδυ και καλό μήνα
χχχχχχχχχ

υγ. μούλειψες! έχετε βαρέσει μπιέλα όλοι? τι θα γίνει?

Anonymous said...

Φιλενάδα,

Έχεις mail :)

maya said...

@ανώνυμους αι νοου γιου
το ευχαριστώ είναι λίγο.
το δώρο τεράστια χαρά μου έδωσε!
νάσαι καλά χαμόγελο μου
χχχ