Monday, 3 September 2007

Καλά είναι, δεν λέω...

Υπάρχουν τραγούδια με τόσο πόθο και ανεμελιά για τον σεπτέμβριο? θάθελα να βρω κάποιο. πάει ο αύγουστος, ο φωτεινός και ερωτικός, κουβαλώντας μαζί του πολλή θλίψη, θάνατο και βίαιες μνήμες. άλλα ερχόταν να μας δώσει, άλλα θα θυμόμαστε απο κείνον φέτος... Καλό μήνα! αρχίζουν τα σχολεία επιτέλους. σήμερα το πρωί θα είμαι πάλι μόνη. θα μπορώ να δουλέψω ανενόχλητη απο φωνές και παιδικές ανάγκες. γιουπι! ο καιρός δρόσισε. κάθομαι να γράψω και φοράω μια ελαφριά ζακέτα. ο ανεμιστήρας ρεπό. το δικαιούται. σαν λίγο να ηρεμεί και η φύση. παίρνει μια αναπνοή. το αεράκι στα φύλλα των δέντρων δεν τα καίει σήμερα. τα χαιδεύει. τα δροσίζει. ένα καλοκαίρι σημαδιακό ήταν τούτο. τίποτα δεν θα είναι όπως πριν. μαζεύω τα σημάδια που μου αποτυπώθηκαν, τις αναφορές που θα έχω στο μέλλον και τις εικόνες για να βγω δυνατή απο όλο αυτό. εφόδια που άλλοτε με πόνο και άλλοτε με περίσσια ομορφιά φόρτωσα για να προχωρήσω στο υπόλοιπο. θα τα πάω καλά μου φαίνεται. πώς γεννιέται μια ελπίδα? κάπως έτσι, μετά απο πολύ ξεζούμισμα? έτσι φαίνεται. ας είναι. φτάνει να μπορώ να χαμογελώ αληθινά πάλι. απο μέσα. απέραντες μαγικές θάλασσες, έρωτας σφηνάκι, γέλια παλιών φίλων, χαρούμενες παιδικές φωνές, καφέδες με την δύση μα και την ανατολή, ταξίδια πραγματικά και ενα-δυό μυαλού, χρώματα και εικόνες που το χέρι μου δημιούργησε με αρμονία, σώμα μου που θυμήθηκα πάλι ν'αγαπώ, όλα μέσα απο δυσκολία γεννημένα, διπλά δυνατά τα ένιωσα. τυχερή είμαι! θετικές σκέψεις. μμμ...

29 comments:

Elena72 said...

:)))))))))))

Φιλενάδα, τέτοια κάνεις και σ΄αγαπάω πολύ...

Φιλια,
Ε.

drunk tank said...

Μάγια μου, πρόχειρα μου ήρθαν στο μυαλό δύο τραγούδια για το Σεπτέμβρη:

1.sealed with a kiss του Brian Hylland (though we got to say goodbye for the summer...and meet in SEptember) αν και αρκετοί το κατατάσσουν σε καλοκαιρινό.
2.κάθε Σεπτέμβρη του Φοίβου Δεληβοριά

και μόλις μου ήρθε και ένα τρίτο και πολύ αγαπημένο
last good day of the year των υπέροχων Cousteau. Βέβαια κι αυτό μελαγχολία του καλοκαιριού που τελειώνει είναι, οπότε...
...πάλι εκτός θέματος βγήκα!!!!!!!

maya said...

@elena72
Μ Α Τ Σ - Μ Ο Υ Τ Σ !!!
πολύ σκαστά χαρούμενα φιλιά ελενάκι! χάρηκα που σε βρήκα εδώ. καλημέρα .
είπαμε, αμα κατεβαίνουμε πολύ, ε, αναγκαστικά έχει και πάνω μετά. όχι θα σκάσουμε! όμορφα, όμορφα, όμορφα. θα το λέμε στον καθρέφτη και θα αντανακλάει πάνω σε ΟΛΑ.
χχχ

maya said...

@drunk tank
θα τα ψάξω τώρα. ευχαριστώ. αλλά κάτι που να γιορτάζει το φθινόπωρο χρειαζόμαστε ρε γαμότο! δεν μπορεί να τελειώνουν όλα τον αύγουστο! δεν το δέχομαι.
τα χρώματα, τα φύλλα, η δροσερή πολύχρωμη δύση του ήλιου, οι μυρωδιά της βροχής, ο αέρας φρέσκος στα μάγουλα, ξεκινήματα, μαγειρέματα, ταξίδια...
καλημέρα
χχχ

maya said...

αυτό?

september morn by neil diamond

Stay for just a while

Stay, and let me look at you

It's been so long, I hardly knew you

Standing in the door

Stay with me a while

I only want to talk to you

We've traveled halfway 'round the world

To find ourselves again


September morn

We danced until the night became a brand new day

Two lovers playing scenes from some romantic play

September morning still can make me feel that way
[September Morn lyrics on http://www.metrolyrics.com]



Look at what you've done

Why, you've become a grown-up girl

I still can hear you cryin'

In the corner of your room

And look how far we've come

So far from where we used to be

But not so far that we've forgotten

How it was before


September morn

Do you remember how we danced that night away

Two lovers playing scenes from some romantic play

September morning still can make me feel that way

ΦΥΡΔΗΝ-ΜΙΓΔΗΝ said...

Ξεχειλίζει αισιοδοξία, μέσα από τη μουντάδα της σημερινής τρίτης μέρας του φετινού Σεπτέμβρη...

Φιλί και Γλαρένιες αγκαλιές

mAuVe said...

τον έρωτα "σφηνάκι" κρατώ, καθώς και το σώμα που θυμήθηκες και πάλι ν' αγαπάς...
είθε να γίνει ποτήρι σαμπάνιας κι έπειτα μπύρας από κείνα τα πελώρια που είδα στη Γερμανία και τα τρόμαξε το μάτι μου!!!
όσο για το σώμα, όταν το αγαπάμε εμείς, το αγαπούν και οι γύρω... θαρρώ... προφανώς το εκπέμπουμε αυτό!
πάρε τα πινέλα αγκαλιά κι άσε με λιγουλάκι να σε κρυφοκοιτάξω... σε καμαρώνω γλυκό μου... και σου χαμογελώ...

πάρε κι ένα ζουμερό φιλί

Negma said...

Μωρέ πείτε με γλυκανάλατη, πείτε με ό,τι θέλετε... Εμένα μ' έχουν πιάσει τα ρομαντικά μου, οπότε "τσιμπείστε" κι αυτό για Σεπτέμβρη:


Το χέρι δως μου, δως μου την καρδιά σου
και πάμε, αν θέλεις, ως τον ουρανό.
Τραγούδι του Σεπτέμβρη είν' η ματιά σου,
αυτά τα μάτια πόσο τ' αγαπώ.

Κι αν σκόρπισαν τα φύλλα με τ' αγέρι,
τον δρόμο κι αν τον σκέπασ' η βροχή,
για μας είν' ο Σεπτέμβρης καλοκαίρι,
η αγάπη σου φωτίζει όλη τη γη.

Στα χέρια μου έλα τώρα και κοιμήσου
κι εγώ τις νύχτες θα σου τραγουδώ.
Κι αν κάποτε χωρίσουμε θυμήσου:
Σεπτέμβρη σου 'χα πει πως σ' αγαπώ.

Στίχοι: Γιώργος Παπαστεφάνου
Μουσική: Γιάννης Σπανός

adiple said...

Παρόλο που φέρνει μαζί του λίγη μελαγχολία, κιτρινισμένα φύλλα που πέφτουν, τις πρώτες βροχές, τον αγαπώ τον Σεπτέμβριο. Γιατί σε έναν Σεπτέμβρη γνώρισα τον αγαπημένο μου!

Φιλιά

maya said...

@φύρδην-μύγδην
δειλά-δειλά λίγη αισιοδοξία γλαρένια μου. σήμερα, μετά απο πολύυυυ καιρό,είχα ΟΛΟ το σπίτι δικό μου και η χαρά μου γαλήνη. δούλεψα χωρίς φασαρία. απλά πράγματα. είμαι ικανοποιημένη σήμερα.

καλό βράδυ σου εύχομαι. όπως σου πάει. και ανταποδίδω φιλί ελπιδοφόρο!
χχχ

maya said...

@mauve
καλή μου
όταν σε βρίσκω εδώ, πάντα με κάνεις και χαμογελώ. και με γεμίζεις ζεστασιά.
άποψη ευχή μου δίνεις! το κρατώ και το θέλω. να τρομάζει το μάτι μας,ε? μ'αρέσει.
ναι μετά απο αρκετή μάχη τον χειμώνα μ'έναν εαυτό πατημένο απο ζόρια μέχρι που έβγαλε πίκρα...αρνήθηκα να συνεχίσω νοιώθοντας οτι γερνάω. απο την αρχή έπρεπε να με κοιτάξω τρυφερά.
πολλή δουλειά...αλλά το βλέπω και γω οτι εκπέμπουμε ό,τι πραγματικά πιστεύουμε. (ευχάριστα το εισπράττω φιλενάδα!)
έχω βάλει προσωπικούς στόχους υψηλούς με τα πινέλα μου! και πάει καιρός απο το τελεταίο μου όνειρο...
σε φιλώ ΠΟΛΎ νατασσάκι μου
χχχ

maya said...

@negma
ωραία λόγια. δεν το ξέρω και δεν μπορώ να το βρω πουθενά να το ακούσω γαμότο. γλυκανάλατη σε πεισμα των καιρών. μια χαρά σε βρίσκω!!!αστους να σε λένε ο,τι θέλουν. μαζί σου.
φιλιά βραδινά δροσερά
χχχ

maya said...

@adiple
μμμ...κι άλλη θετική σκέψη!

φιλιά και θα βρούμε κι άλλα. ωραία εποχή για αγκαλιές. κι ας βρέχει...

καλό βράδυ φιλενάδα
χχχ

φάβα με κρεμμύδι said...

μμμ θετικές σκέψεις... αισιόδοξο κείμενο, υπέροχο :)

maya said...

@φάβα με κρεμμύδι
γειά σου, καλώς ήρθες!
κάτσε θα βρούμε κι άλλες...πού θα πάει?
φιλιά καληνύχτας
θάρθω και γω αύριο να σε γνωρίσω
χ

φάβα said...

Θα σε περιμένω :)... ρίξε μια ματια στον "Σαν βελόυδο" όταν έρθεις, ίσως βρεις και εκει μερικές... :)

Talisker said...

"Κανενα μετρο δεν εχεις...
χ α σ ε ι ι ιιι.."
ηθελα να πω ...αλλα το "χασει" το φαγα εγω.....
ελπιζω να μην το ειδες
αν το ειδες ..ελπιζω να καταλαβες το λαθος.

:)

maya said...

@φάβα με κρεμμύδι
τι μου θύμισες στα σοκάκια σου...
χ

maya said...

@talisker
μια χαρά τόγραψες ή εγώ τόπιασα κάπως. τίποτα δεν το βλέπω μόνο απ'την μία. βαριέμαι το επίπεδο. αυτές τις μέρες που τόσο έχω ζοριστεί, πιο πολύ χαίρομαι κάθετι μικρό που μου φέρνει χαρά στα μάτια και την ψυχή. με πιο μεγάλη λαχτάρα. μόνο μέσα απο πόνο μπορεί κανείς.
χ

Σπύρος Σεραφείμ said...

Στις αρχές του φθινοπώρου
πέσαν κάμποσες βροχές
και σκορπίσανε τα φύλλα
σαν παλιοί συμμαθητές
κι ανοιχτήκαν οι ομπρέλες
και βραχήκαν οι φωτιές
και πεθάναν καλοκαίρια
μόνα στις ακρογιαλιές...

καλό μήνα

maya said...

@σπύρο σεραφείμ
καλό μήνα
δεν ξέρεις ποτέ!

να σου πω, να βρούμε κι ένα που να είναι οπτιμιστικόν?
υπάρχει ή όλα τελειώνουν με το καλοκαίρι?!!!
χχχ

φάβα με κρεμμύδι said...

Στιγμούλες... φιλι και καληνύχτα... Χάρηκα που ήρθες, αλήθεια :)

maya said...

@φάβα με κρεμμύδι
θα ξανάρθω, τι νόμισες?

στιγμούλες. τι εννοείς? οπτιμισμού? ή χωρίς καλοκαίρι?

κι απο μένα φιλί και καληνύχτα
χ

φάβα said...

στιγμούλες στα σοκάκια... είναι μερικες φορες που οταν θέλω να πω κατι κολλάω σε μία λέξη μόνο... ετσι και εδώ. φιλάκια!!

maya said...

@φάβα με κρεμμύδι
σήμερα μούχει κολλήσει μια λέξη
"περισσότερο"

αυτό θέλω.

καλημέρα!
χχχ

drunk tank said...

καλημέρα μάγια. οι ακόλουθοι στίχοι δεν είναι και πολλοί αισιόδοξοι, όπως θες, αλλά ο ποιητής (Θανάσης Παπακωνσταντίνου) χαίρεται μάλλον για το καλοκαίρι που φεύγει!

Πολλοί θέλουν την άνοιξη

κι άλλοι το καλοκαίρι

και το χειμώνα το βαρύ

μονάχα οι καλογέροι.

Έλα βοριά, καλέ βοριά

χιόνι και καταιγίδα,

να πέσουνε τα μάνταλα,

να σφραγιστούν οι θύρες,

να μην περνούν οι έμορφες

και πέσω σε παγίδες.

Γιατί ειμ' αδύναμο σκαρί

και χάνω τη σειρά μου

όταν γυναίκα δαίμονας

περάσει από κοντά μου.

Η πίστη θέλει στήριγμα

θεό που να λατρεύεις

και μοναστήρι πέτρινο,

κελί σαν μαύρη απόχη,

στρώμα από άγριο μαλλί

τα όνειρα να διώχνει.


υγ: με την υπέροχη φωνή του Σωκράτη Μάλαμα!

maya said...

@drunk tank
ευχαριστώ που το σκέφτηκες και ξαναήρθες. Χ
μ'αρέσει! κι ας μην είναι απόλυτα αισιόδοξο. καθένας έχει κάτι που απορρίπτει, όταν προσκαλεί.
βέβαια δεν είμαι του φόβου. προτιμώ να σκάσω με τα μούτρα παρά να μην νοιώθω τίποτα. αλλά σε ποίημα μ'αρέσει. δυνατό. θα το ακούσω κιόλας.
σήμερα ευχαριστιέμαι την δροσιά την φθινοπωρινή. το άκουσες οτι θα χιονίσει στην πίνδο?!!!
άκου να δεις...
χχχ

genna said...

«Σεπτέμβρης ναι Σεπτέμβρης είν' αυτός
ο κόμπος στο λαιμό η κολλώδης μνήμη που εμποδίζει την κατάπωση των στερεών απόντων
η ατονία οι κομάρες που αδειάζουνε το σώμα σε μια φυγή γεμάτη τρύπες...»

KAΛHMEPA MAYA!!!!!!!

maya said...

@genna
καλημέρα και σε σένα!
ή δεν το κατάλαβα, ή δεν είναι αισιόδοξο το κείμενο σου...εγώ ψάχνω χαρά για το φθινόπωρο, όχι να τελειώνουν όλα εκεί. δύσκολο,ε?
πού θα μου πάει...